Fraza „na przykład” w języku polskim zawsze zapisywana jest jako dwa oddzielne wyrazy: przyimek „na” oraz rzeczownik „przykład”. Forma „naprzykład” jest błędna i nie występuje w słownikach, dlatego warto jej unikać. Wyrażenie to służy do wprowadzania przykładów lub ilustracji w…
Dopełniacz liczby mnogiej od słowa „napój” może występować w dwóch formach: „napojów” oraz „napoi”. W tekstach formalnych zdecydowanie lepiej wybrać „napojów”, ponieważ jest to forma jednoznaczna i zgodna z obowiązującymi normami językowymi. Chociaż „napoi” jest poprawne i często używane w…
Poprawna wersja to „napisałby”, ponieważ oba elementy łączą się w jeden wyraz zgodnie z polskimi zasadami ortografii. Cząstka „by” stanowi integralną część trybu warunkowego i nie powinna być oddzielana od czasownika. Forma „napisał by” jest natomiast błędna i niezgodna z…
Słowo „nagle” jest przysłówkiem wskazującym na szybkie i niespodziewane zdarzenia, podkreślając ich nieprzewidywalność. Forma „na gle” jest niepoprawna i nie występuje w języku polskim ani w żadnych słownikach. Wyraz „nagle” dzieli się na dwie sylaby: na-gle, a jego budowę tworzy…
Prawidłowa forma określenia stanu pustego żołądka to „na czczo”, zapisana jako dwa oddzielne wyrazy. Błąd ortograficzny w postaci „naczczo” wynika ze zlania tych słów podczas mówienia, co jest niezgodne z zasadami pisowni. Używanie „naczczo” narusza reguły dotyczące wyrażeń przyimkowych w…
Czasownik „kupować” oznacza nabywanie przedmiotów za określoną kwotę lub przenoszenie zawodników między drużynami sportowymi. Jest to forma poprawna, uznawana przez oficjalne słowniki języka polskiego. Z kolei „kupywać” to błędna konstrukcja, która powstała na skutek mylnego powiązania z czasownikami kończącymi się…
Poprawna forma tego przysłówka to „kiedykolwiek” — zapisujemy go łącznie, jako jeden wyraz. Forma „kiedy kolwiek” jest niepoprawna i niezgodna z zasadami polskiej ortografii. Partykuła „kolwiek” zawsze łączy się bez odstępów z wyrazem, który ją poprzedza. Przykładami mogą być słowa…
Poprawna końcówka dopełniacza dla rzeczownika „kategoria” to „kategorii” – z podwójnym „i” na końcu. W polskim języku rzeczowniki zakończone na -ia w mianowniku przyjmują właśnie taką formę w dopełniaczu. Błąd polegający na zapisaniu „kategori” wynika najczęściej z pominięcia jednego „i”…
W języku polskim poprawną i powszechnie akceptowaną formą jest słowo „kanister”. Odnosi się ono do szczelnego, przenośnego pojemnika na płyny, który często służy do przechowywania paliwa lub różnego rodzaju substancji chemicznych. Forma „karnister” jest błędna i nie figuruje w oficjalnych…
Wyrażenie „dopiero co” składa się z dwóch oddzielnych wyrazów: „dopiero” oraz „co” i służy do podkreślenia, że coś wydarzyło się bardzo niedawno. Forma „dopieroco” jest błędna i niezgodna z zasadami ortografii języka polskiego. Mimo że czasami można ją spotkać w…
Poprawna forma to „dookoła”, którą zapisujemy łącznie jako jeden wyraz. Pochodzi ona od przedrostka „do-” i słowa „okoła”, dlatego zgodnie z zasadami ortografii powinna być pisana razem. Natomiast „do okoła” to błąd, często wynikający z błędnego skojarzenia z wyrażeniami pisanymi…
Wyrażenie „do dziś” w języku polskim jest poprawne i zawsze piszemy je osobno. Służy ono do podkreślenia, że dana sytuacja lub fakt utrzymuje się aż do chwili obecnej. Forma „dodziś” jest błędna, ponieważ łączy dwa wyrazy, które powinny występować oddzielnie.…
„Dlatego” to spójnik łączny, który wskazuje na związek przyczyny i skutku i zawsze piszemy go łącznie. Natomiast „dla tego” to wyrażenie składające się z przyimka „dla” oraz zaimka „tego”, które zapisujemy osobno. Na przykład w zdaniu „Nie poszedłem na spacer,…
Słowo „bynajmniej” pełni funkcję wzmocnienia negacji i oznacza „wcale nie” albo „zupełnie nie”. Najczęściej pojawia się razem z partykułą „nie”, na przykład w zdaniu: „To bynajmniej nie jest prawda”. Z kolei „przynajmniej” wskazuje na pewien minimalny poziom lub spełnienie wymagań,…
Prawidłowa forma to „bez przerwy” i zawsze powinniśmy pisać ją oddzielnie. To wyrażenie stanowi frazę przyimkową, gdzie przyimek „bez” występuje z rzeczownikiem „przerwy” w dopełniaczu. Zasady polskiej ortografii jasno wskazują, że przyimki oddziela się od rzeczowników, dlatego forma „bezprzerwy” jest…
Poprawny zaimek przeczący to zawsze „żaden” z literą „ż”. Forma „rzaden” jest niepoprawna i nie występuje ani w słownikach, ani w normach językowych. Słowo „żaden” służy do wyrażenia braku czegoś lub kogoś i funkcjonuje w polszczyźnie już od XVI wieku.…
Poprawną formą jest wyłącznie pisownia łączna „znad”. Ten przyimek powstał z połączenia słów „z” i „nad” i zgodnie z zasadami ortografii należy go zapisywać razem. Stosowanie oddzielnej formy „z nad” jest niepoprawne zarówno pod względem językowym, jak i ortograficznym. Wyrażenia…
Poprawną formą zaimka przeczącego w rodzaju żeńskim i liczbie pojedynczej jest „żadna”, zapisywana z literą „ż”. Błędna forma „rzadna” powstała na skutek mylnego skojarzenia z przymiotnikiem „rzadki” i nie jest akceptowana. W wyrazie „żadna” litera „ż” nie podlega wymianom ani…
Poprawna wersja to „w porządku”, którą zapisujemy jako dwa oddzielne słowa. Jest to wyrażenie przyimkowe, w którym przyimek „w” łączy się z rzeczownikiem „porządku” w miejscowniku. Z kolei forma „wporządku” jest błędna i niezgodna z obowiązującymi zasadami języka. Stosowanie właściwej…
Przymiotnik utworzony od czasownika „przekonywać” to „przekonujący”, który wywodzi się od formy „przekonuje”. „Przekonywający” to starsza wersja, używana rzadziej, ale wciąż poprawna. Natomiast forma „przekonywujący” powstała wskutek błędu i nie ma oparcia ani w historii języka, ani w zasadach słowotwórstwa,…
Poprawna forma przyimka to „spoza”, która powstała z połączenia „z” i „poza” i zawsze piszemy ją łącznie. Zapis „z poza” jest błędny i niezgodny z obowiązującymi zasadami językowymi. Zgodnie z regułami ortografii przyimki tego typu powinny występować w jednej formie,…
Poprawną formą jest „historii”. To dopełniacz, celownik i miejscownik od słowa „historia” w liczbie pojedynczej. Z kolei forma „histori” jest błędna i najczęściej wynika z pomyłek językowych lub regionalnych odmian, które nie są uznawane w standardowej polszczyźnie. Zastępowanie „historii” przez…
Słowa „hełm” i „Chełm” różnią się zarówno pod względem pisowni, jak i znaczenia. „Hełm” to ochrona głowy, powszechnie stosowana w wojsku, ratownictwie oraz na placach budowy, natomiast „Chełm” to nazwa miasta położonego w województwie lubelskim, zapisywana z dwuznakiem „ch”. Niewłaściwe…
Poprawną formą tego wyrazu jest „heca”. Często jednak spotykany jest błąd polegający na zamianie go na „checa”, co wynika z nieprawidłowego rozróżniania dźwięków „h” i „ch” w polskiej wymowie. Używając „heca”, pokazujemy naszą znajomość zasad języka oraz troskę o wysoką…
Ech i eh to polskie wykrzykniki, które wyrażają szeroką gamę emocji i nastrojów. Ech pochodzi z prasłowiańskiego echъ i jest obecne także w innych językach słowiańskich, takich jak czeski czy ukraiński, natomiast eh zostało zapożyczone z języków europejskich. Oba wykrzykniki…
